بيان : بسا كه هر چه در اين خبر است به مثل آوردن حمل شود كه در كلام عرب معروف است و خدا بهتر دانا است . 4 - در تفسير على بن ابراهيم ( 379 ) بسندش از امام چهارم عليه السّلام فرمود : راستى از آياتى كه خدا براى مردم مقدّر كرده و بدان نياز دارند دريائيست كه ميان آسمان و زمين آفريده ، فرمود : خدا در ميان آن محل جريان خورشيد و ماه و اختران را مقدّر كرده ، و همه را در فلك مقدر كرده و بر آن 70 هزار فرشته گماشته كه فلك را ميچرخانند و چونش بچرخانند خورشيد و ماه و اختران و كواكب با او بچرخند ، و در منازل شبانه روزى خود كه خدا براى آنها معين كرده فرود آيند . و چون گناهان بنده‌ها فزون گردد ، و خدا خواهد آنان را بيك آيه از آياتش سرزنش كند به آن فرشته‌ها كه بر فلك گماشته فرمايد فلك را از مجارى خود زائل كنند و خورشيد در دريائى كه فلك در آن جاريست افتد و نورش برود و رنگش بگردد ، و چون خدا خواهد آيت خود را بزرگ نمايد خورشيد چنانچه خدا خواهد خلقش را بترساند در دريا محو شود ، و اين درگاهى است كه خورشيد به سختى گرفته شود ، و با ماه همچنين كند ، و چون خدا خواهد آنها را برآورد و بمجراى خود برگرداند ، فرشته را فرمايد كه گماشته بر فلك است ، خورشيد را بمجراى خود برگرداند و فرشته فلك را بمجرايش برگرداند ، و از آب تيره برآيد ، و ماه همچنين است . سپس امام عليه السّلام فرمود : آگاه باش كه هراسان و ترسان نشود از آن دو جز كسى كه شيعه ما است ، و چون چنين شود به خدا پناه بريد ، و به او برگرديد ، فرمود : كه امير المؤمنين عليه السّلام فرموده : زمين پانصد سال راه است و چهار صد سالش ويرانست و صد سالش آبادان ، و خورشيد 60 * 60 فرسخ است ، و ماه 40 * 40 فرسخ